Tak to już z nami jest – z Tatą i trochę ze mną, że wszystko co powstaje w naszej pracowni – dawno już siedzi w naszej głowie. To rzeczy dobrze nam znane. Wspomnienia, ulubione kolory, zabawy, zapachy i smaki , coś co nam się kiedyś przytrafiło ….
Czasami tak sobie siedzimy i gadamy jakie mamy plany, co zrobimy, co namalujemy, jaką nową grafikę można by stworzyć itd itd … i te rozmowy przeważnie kończą się na opowieściach kto widział jakiegoś niezwykłego ptaka, może zwierzę, rzadką roślinę czy wielkie drzewo… kogo burza zaskoczyła na środku pola, podczas spaceru i tak bez końca…
Fiołki też mają swoją historię. Rosły w ogrodzie babci Janki pod starą jabłonką. Pod domem prowadziła ścieżka, którą chodziło się do ogrodu. Pamietam ich przepiękny i wszechogarniający zapach.
A może robiliście malutkie bukieciki z fiołków lub stokrotek, które zamiast w wazonach stały w kieliszkach?
pp
